BÜTÜNÜN DENGESİ

”Eğer evrenin düzenini yeterince anlayabilseydik onun en bilgemizin dahi hayallerinin ötesinde bir şey olduğunu görürdük. Onu, olduğundan daha mükemmel hale getirmek mümkün değildir.” – Leibniz

Gerçek, Bir'likte. Birlikte keşfedilir ve inşa edilir.

Çoğu zaman duyuyoruz, görüyoruz ve hatta biliyoruz ki; evrenin olduğu şekliyle muhteşem olduğunu. Ancak bu durum insanın ıstırabının önüne geçemez.

Peki, neden?

Düşünülmesi, araştırılması gereklidir.

Kişi, ortalama bir insan ömrünü referans alarak belki de süreci, koşulları, arzuları, düşünceleri, niyetleri ile önem verdiklerine göre kendi gerçekliğine bir dalış yapması uygun olabilir. Bu dünyaya baktığımızda gördüklerimizin bizi getirdiği noktadan, hissedilenin içinden, nereye yön alacağımızın tüm cevapları insanın kendisindedir.

Sorun şu ki bu cevapları nasıl duyacağımızı bilemiyoruz. Durmak bilmeyen, tetiklenen arzuların peşinden koşuyoruz. Yorgunuz. Ancak durmuyoruz. Rutinlere göre yaşayan bir beden ve dünya içerisinde kim, ne, neyin içinde farkındalıktan uzak, ıstırap içindeyiz. Bu ne iyidir, ne de kötüdür…

Ne zamana kadar? Fark edip, duruncaya kadar.

İşte o zaman kişiyi kendini bilmeye getirecek sorularla zihni meşgul olmaya başladığı andır. Hatta ilerledikçe çok önceleri bu sorulara cevap aradığını da fark eder. Şimdi ilerlemesi, büyümesi, gelişmesi için kişiye daha çok yer vardır. Sadece kendisine değil, çevresine, çevresi ile ilişkilerine de pozitif etkisi vardır.

Gerçek şu ki zorlanmadan gelişemeyiz. Zorlanmak bize çoğu zaman ürkünç gelir. Çünkü bunu nasıl itici bir güç olarak kullanabiliriz düşünmemiş olabiliriz. Bizi bu noktaya getiren sonuçlar içerisinden bazen görürüz ki ya öğrenmemişizdir ya da kasıtlı istemiyoruzdur.

Tam da o an karar anıdır!

Cevaplarınıza ulaşmak istiyorsanız kendini yönetmenin bir üst bilinci edinmekten geçen bir süreç olduğunu ve bir eksiklik olarak hissedildiği bu durumu fark etmeniz ilk adım olup, önemlidir.

Hayat sizden ne istiyor?

En iyi dileklerimle.

Arzu Aykın