BÜTÜNÜN DENGESİ

”Yenilgi sıklıkla geçici bir durumdur. Onu kalıcı kılan vazgeçmektir.” – Marilyn vos Savant

Gerçek, Bir'likte. Birlikte keşfedilir ve inşa edilir.

Bugün sizlerle öğrenilen herhangi bir bilgiyi yaşamımıza entegre etmenin yollarını ararken teknik bir bilginin üzerinden geçmenin dönüşüm yolculuğumuzu kolaylaştıracağına inanarak paylaşıyorum.

”Öğrenme dört evreli bir süreçtir.

1. BİLİNÇSİZ YETERSİZLİK
Bilmediğim şeyi bilmem. Yetersizizdir ama yetersiz olduğunun farkında değildir. Yapılacak olan etkinliğin ne olduğunu bilmediğimizden yetersiz olduğumuzu bile bilmeyiz. Başarı için gerekli beceri ve teknikler hiç önemli değildir. Hatta başarmak için gerekli beceri ve tekniklerin ne olduğunu da bilmez.

2. BİLİNÇLİ YETERSİZLİK
Şimdi bilmediğimi biliyorum. Yeni bir beceriyi veya dünyada varoluş şeklini ilk öğrendiğimizde, bilmediğimizin ne kadar olduğu düşüncesi bize ezici gelebilir, hatta korkutabilir. Bazı kişiler bu evrede öğrenmeyi durdurup vazgeçerler. Hepimiz et ve kemikten oluşuyoruz. İdaresi güç olan bir evredir çünkü öğrendiğimiz neyse onun her hareketi veya öğesi hakkında dikkatlice odaklanmaktayız. İlk araba kullanmayı öğrendiğimiz zaman nasıl odaklanmanız gerektiğini hatırlayın, ayağın debriyajdan çekilmesi, vites değiştirilmesi, gaz verilmesi, fren yapılması… vb. Bir de tüm bunları yaparken trafik akışına dikkat etmek, hız kontrolü yapmak gibi etkenler de olunca durum iyice zorlaşıyordu. Bilinç yetersizliği böyle bir şeydir: çok da rahat değildir. İyi haber ise ne zaman böyle kesin olmayan sakar bir duyguya kapılırsanız bu yeni bir şey öğrendiğinizin göstergesidir.

3. BİLİNÇLİ YETERLİLİK
Bildiğimi biliyorum. Bir rahatlama… Bir noktada artık belirli seviyede bir ustalığa eriştiğinizi fark etmeye başlıyoruz. En azından mevcut mücadelenin bazı yönlerinde! Uzman olmayabiliriz fakat bir miktar uzmanlığımız var. Çeşitli bilgilere sahip olduğumuzun bilincindeyiz. Bu oldukça tatmin edici, ta ki nasıl yapıldığını bilmediğimiz bir sonraki şeye rastlayana kadar. Bu noktada kendi ayaklarımıza takılıyoruz, tekrar bilinçli yetersizliğe düşüyoruz, ustalık edinilmesi gereken bir alan daha karşımıza çıkıyor. Belirli bir alanda ustalığımız arttıkça ikinci ve üçüncü evre arasında gidip geliyoruz. Yani bilinçli yetersizlik ve bilinçli yeterlilik arasında. Öğrenme zamanımızın çoğunluğu bu iki kutup arasında gidip gelmekle geçiyor. Ustalığımız artıp bazen de bildiklerimizi unuttuğumuzda bu durum; yorucu, yaralayıcı olduğu kadar heyecanlandırıcı da gelmektedir. Ve dördüncü evreye geçebilir.

4. BİLİNÇSİZ YETERLİLİK
Farkında değilim ve biliyorum. Bu durum bazen akıcı konum olarak adlandırılır. Bilme ile öyle uyumluyuzdur ki, onunla birlikteliğimiz farklı bir boyuttadır. Bu esrarengiz veya insanüstü duyulabilir – bir açıdan da öyledir. Bunu hepimiz başlangıç seviyesinde bile deneyimlemişizdir. Birkaç yıl araba kullandıktan sonra çoğu zaman anahtarı kontağa sokar, gideceğimiz yeri beynimize yerleştirir ve vardığımız yerdeki park alanına girene kadar tüm araba kullanma olgusunu kafamızdan çıkarır ve en son olarak da kontağı kapatırız. Aynı şehir içinde iş değiştirip yeni bir yere gitmeniz gerektiğinde, kendinizi alışkanlıktan dolayı eski iş yoluna gidiyor olarak buldunuz mu? Bunun diğer bir tanımlaması da bilinçsiz yeterliliktir. Çoğu zaman bu ustalık seviyesi etkinliği eğlenceli hatta sihirli hale getirebilir.” -Alıntı

Tüm öğrenme süreçlerinde Doygunluk/Tamamlanma hissi için pratikler ile denemeye devam etmelisiniz. Yönünüz hayat amacına yönelik ise öğrenme sürecinde kalmaya özen göstermek başarıyı garantiler.

En iyi dileklerimle.

Arzu Aykın