BÜTÜNÜN DENGESİ

”Hata ve tesadüf yoktur. Bütün olanlar bizim onlardan öğrenmemiz için yaşadığımız fırsatlardır.” – Elizabeth Kubler Ross

Gerçek, Bir'likte. Birlikte keşfedilir ve inşa edilir.

Öfke güçlü bir duygudur. Biliriz. Öyle ki öfke an’ı ya da sonrasında tekrar eden iç ya da dış konuşmalarımızda öfke hissine ya da durumuna başka hislerin dahil olduğunu, olumsuz, güçlü durumu daha da büyük hale getirdiğini fark ederiz. Dolayısıyla sonuçlarını hatırlamak, hatırlamak istemediğimiz şeylere dönüşmüş olabilir. Ancak görmezden geldiğimiz hala oradadır. Her uygun koşulda ortaya çıkacağı kesindir. Denenmiştir. Bizler, ta ki, onu nasıl kullanabileceğimizi keşfedene kadar…

Bir önceki yazıda kendimize öfkeyi olumluya dönüştürmenin yollarına bir hatırlatma yapmıştık. Bizleri düşünmeye getirdi. Belki de değişme arzumuzu daha da uyandırdı. Öfkenin bir fırsat olarak üzerine nasıl çıkabileceğimizi araştırmaya başlamış olabiliriz. İsterseniz, gelin, birlikte araştıralım.

Her zaman yaptığımız gibi önce soruyu soralım.

Öfkenin bir üst seviyeye yükselmek için fırsat olması ne demektir? İçerisinde bulunduğumuz koşulda ya da olumsuz hissettiğimiz benzer durumlarda öfkeyi fırsat olarak nasıl görebiliriz?

Fırsat demek, öfkeyi yıkıcı bir patlama anı olarak değil, ruhsal, duygusal, mental ve kişisel gelişimimiz için bir basamak olarak kullanarak süreci yönetmek demektir.

Şimdi, içsel dünyamızda derinleşmeye, ”Ben” denilen kendini bilmeye adım atmaya hazırlık yapmamız önemlidir. Kağıt yada defter, kaleme ihtiyacımız olacaktır. Tam o an, yani öfke an’ına dair her şeyi eylem, eylemsizlik, özellikleri ile durumu kimlerle deneyimlediğimizi ekleyerek, mekan, zamanı da tanımlayarak yazmak ve en küçük ayrıntıya kadar yazmak çok önemlidir. Bunu yaparken de neden bu çalışmaya ihtiyacımız olduğunu da netleştirmemiz gerek koşuldur. Yoksa yazamayız, yazabilsek bile devam edemeyiz. Öfke anını nedenimiz ile ilişkilendirerek bağlamak, yazarak elde ettiğimiz verilerin üzerinde çalışabilmemizi sağlayacaktır. Bunu yapmak zaman alabilir. Sabırlı olmamız önemlidir.

Devam edersek, artık üzerinde çalışmak için verilere sahibizdir. Bunu yaparak doğamızın yani egomuzun sınırlarını fark ederiz. Doğamız sevilmek ister. Sevilmek için de sevmek ister. Güvenmek, bağlanmak, bağlı olmak, paylaşmak ister. Tam tersi ile birlikte ister. Her birimiz farklı eşsiz niteliklerinden iyi örnekler ile gelişmek, büyümek, yükselmek ister. Daha birçok şey ister. Bunlar için de çaba sarf etmek önemlidir.

Keşfetmek isteyen için, neden ile ilişkilendirilmiş çaba sarf etme eylemi, içinde birçok hazineyi barındırır. Hayvani dürtülerden, insani bir seviyeye geçmemizi sağlar. Bu da her türlü kategorize ettiğimiz insani ilişkilerimizde, değerlerimizden bağ kurduğumuz, sürdürülebilir, sevgi ve içinde hissettiğimiz yönetilebilir tüm nitelikleri ile mutlu hissettiğimiz, hissettirmeye önem verdiğimiz eylemlerle yaşam dediğimiz bütünlükte aradığımız bütünlüğe gelebiliriz.

Öfkenin üstesinden gelerek sadece sakinleşmekle kalmaz, daha zeki, daha anlayışlı, daha duyarlı, daha güçlü hale gelebiliriz. Süreci yönetirken , arzuları yönetmeyi, daha iyi analiz etmeyi öğreniriz. Daha gelişmiş bir yapıya kavuşurken, ilişkilerimizi üst bir seviyeye taşımış oluruz.

Anlaşılacağı üzere bu çalışma tek seferlik değildir. Zamanla görülür ki, her birimizin farklı tanımladığı dengesizlik dengeye gelmeye, huzuru hissetmeye vb. ve bizleri içsel dünyamızda özlemini hissettiğimiz o noktaya ulaştıracaktır.

Öfkeyi kaldıraç olarak kullanmak kişiyi daha üst bir bilince ve her seferinde insan ilişkilerini yönetmekte daha hassas bir seviyeye taşır. Daha doğru, gerçekçi hedefler seçme yeteneğimiz gelişir. Farkındalığımız artarken farkındalıklı yaşam, yaşamımızın tüm alanlarını dahice yönetme becerimizi de geliştirirken değerlerimize göre bir yaşamı, sevdiklerimiz ile ortak bir paydada birleşerek arzuladığımız gibi yaşayabiliriz.

Mümkün olan dengeli, huzurlu, bütün hissettiren bir yaşamı kimler ister? Böyle bir yaşama küçük bir adım atacak olsanız nereden başlar, neler yapardınız?

Hayat sizden ne istiyor?

Arzu Aykın